Progenia - ostatnie pożegnanie

Powrót, a znim wiele zmian...

2011-03-31T20:40:00.000-07:00

Cześć Kochani, już bardzo długo tu nic nie pisałam i muszę się przyznać, że gdyby nie maile od Was zapomniałabym, że kiedykolwiek prowadziłam tego bloga. Ponieważ progenia to odległe życie, dziś nawet nie pamiętam jak ono wyglądało, dlatego w kolejnych postach po prostu opowiem Wam co się u mnie działo. Co się skończyło, a co zaczęło, co robiłam i co robię, oj wierzcie mi dużo tego, sama nie zdawałam sobie z tego sprawy, póki nie pomyślałam, że warto byłoby wrócić do dawnych nawyków, dzielenia się z Wami moim życiem. Powracam, ale z zupełnie innym pomysłem na bloga. Życzcie mi powodzenia!

Candy })i({ })i({ })i({

2011-03-20T20:30:00.000-07:00

.:Dawno i nieprawda;):.

2009-02-23T09:00:00.000-08:00

Krasnobród 2009.

Projekt nakrycia głowy -1.
Projekt nakrycia głowy -2.
Projekt nakrycia głowy -3.
Projekt nakrycia głowy -4.
Projekt ubioru -1.
Projekt ubioru -2.
Projekt ubioru -3.
Sylwester w stylu lat 20.

Już bardzo dawno mnie tu nie było, muszę to przyznać i "bije się w pierś". Tak, naprawdę to osoby zainteresowane w dalszym ciągu do mnie piszą i mam nadzieję nie czują się ignorowane, wręcz przeciwnie staram się z takim samym zaangażowaniem odpisywać na Wasze maile. U mnie już po ponad 1,5 roku nic złego się nie dzieje. Wszystko w porządku żadnych zmian, bóli, dolegliwości. Nadal walczę z ortodontą, ale to już końcówka. Dla zainteresowanych: jednak nie zdecydowałam się na operację brody, jeden zabieg w zupełności mi wystarcza. Czuję się bardzo dobrze we własnej skórze. A skoro jestem szczęśliwa czego chcieć więcej. Dziś zamieszczam parę zdjęć z Sylwestra 2008, mojego uczelnianego projektu-z Technicznego Projektowania Tekstyliów oraz ostatniego wypoczynkowego wyjazdu do Krasnobrodu. Pozdrawiam Was ciepło, bo za oknem straszny ziąb.

P.s. piszcie jeśli macie jakiekolwiek wątpliwości odnośnie zabiegu.

.:Ponad rok po operacji i krakowskie szaleństwa 4-7.09.08:.

2008-09-15T09:00:00.000-07:00

Tak, tak to już cały rok i 1,5 miesiąca po operacji. Dwa tygodnie temu, zjawiłam się ostatni raz na Szaserów u dr. Przybysza, a z resztą czy ostatni raz to się dopiero okaże:). Wszystko w porządku, nic się nie dzieje, czyli oficjalnie leczenie zostało zakończone. Mam dylemat, ponieważ dr zaproponował mi kolejną operacje - pt. broda...i co Wy na to zgodzić się czy dać sobie spokój? No, a teraz z inne paczki, byliśmy na ostatniej, wakacyjnej wycieczce - tym razem to Kraków. Było świetnie, bo Kraków chyba jeszcze nikomu się nie znudził, poza tym upalnie jak w środku lata, a przecież to początek września, no i doborowe towarzystwo, bo mojego Marcina. Resztę możecie zauważyć na zdjęciach, czy nam się podobało, czy też nie?

.: Festiwalowo OFFowo :.

2008-08-11T09:00:00.001-07:00

Pierwszy dzień OFF festivalu - DEBIUTANCI na scenie leśnej.Koncert KAWAŁEK KULKI.Przed główną sceną , prawdopodobnie HOMO TWIST.Scena MYSPACE.Straty też były.
PIWO I.PIWO II.
Oczywiście był i deszcz.
Koncert OF MONTREAL.
Powrót po pierwszym, ciężkim dniu festiwalu.
Jedziemy do Mysłowic - dzień drugi.
Kulturowo i OFFowe wystawy, instalacje i projekcje filmów.
Mural Edwarda DWURNIKA - OFF festival 2007.
Mural Wilhelma SASNALA - OFF festival 2008.CZESŁAW ŚPIEWA - no właśnie, a co śpiewa?!?;)
Koncert British Sea Power I.Koncert British Sea Power II.
Koncert LAO CHE - i tym miłym akcentem zakończyliśmy OFF festival.
Niedzielny poranek i niestety powrót do domu...
Najświeższe zdjęcia z tego weekendu, z OFF festivalu w Mysłowicach 8-9.08.2008!

.:Rok i 10 dni po operacji:.

2008-08-11T09:00:00.000-07:00

Dziś tylko dalszy ciąg zdjęć z serii tych wakacyjnych. Te pierwsze to spływ 18-20.08.2008 Krutynia - Zgon - Kamień, drugie Ustka.

.:Radzyńskie SUSHI w naszym wykonaniu:.

2008-07-21T09:00:00.000-07:00

Najczęściej zadawane pytania, tzw. FAQ

2008-07-15T09:00:00.000-07:00

Specjalnie dla Was, właśnie ten post będzie zawierał FAQ, czyli najczęściej zadawane pytania i odpowiedzi. Pytania to te, z którymi najczęściej do mnie uderzacie, z kolei odpowiedzi to te, które wydają się być dla Was niezbędne.

1. Gdzie miałam wykonywany zabieg?
Mój zabieg był wykonywany w Warszawie, w Wojskowym Instytucie Medycznym (WIM) przy ulicy Szaserów.

2. Czy operacja jest refundowana?
W moim przypadku tak właśnie było. Na dzień dzisiejszy wiem, że operacja jest w pełni refundowana przez NFZ. Rok temu chodziły takie plotki ze od nowego roku czyt. 2008 to ma się zmienić, gdyż zabieg uznawany jest za operacje plastyczna, ale jak widać jest inaczej i liczmy na to, że szybko ta kwestia nie ulegnie zmianie.

3. Czy długo czekałam na operacje?
Myślę, że zależy to od szpitala, w którym zabieg jest przeprowadzany i od ilości osób chętnych na zoperowanie Progenii. W mojej sytuacji nastąpiło to bardzo szybko. Byłam na konsultacji u chirurga w maju i gdyby nie to, że w czerwcu miałam sesję, a lipiec przeznaczony na praktyki, to na stół operacyjny mogłam kłaść się już w czerwcu. Czekałam więc, aż lub tylko do sierpnia, czyli ok 2,5 miesiąca.

4. Czy po zabiegu długo zostaje się w szpitalu?
W szpitalu jest się średnio około tygodnia.

5. Ile trwa rekonwalescencja?
Po tygodniu, kiedy nadchodzi dzień wypisu ze szpitala, wygląda się już całkiem dobrze, na tyle, że można pokazać się innym na ulicy, co najwyżej posądzą Cię o zaawansowaną "świnkę". Dochodzisz do siebie myślę około miesiąca, czyli tyle czasu ile nosisz druty tak jak było w moim przypadku, lub gumki, czyli cały ten czas kiedy masz unieruchomioną szczękę. Jest to lekki dyskomfort, jeśli chodzi o mówienie i higienę, ale strasznie szybko można się do tego przyzwyczaić. Po około miesiącu zdejmowane są druty, można zacząć normalnie jeść oczywiście bez przesady, nie od razu gryźć i opuchlizna na tyle schodzi, że nikt nic nie widzi, ewentualnie my mamy świadomość, że coś tam z niej pozostało. Po miesiącu spokojnie możemy wracać do normalności, czyt. praca, bo to są Wasze najczęstsze obawy.

6. Czy po zabiegu można mówić, czy są z tym problemy?
Oczywiście, że tak. Możemy mówić, lecz na początku jest troszkę ciężko, bo musimy się przestawić do mówienia przez zęby. Po dwóch dniach mówimy tak dobrze, że nie słychać wielkiej różnicy, choć na pewno jest ono męczące i pochłania dużo energii.

7. Po jakim czasie schodzi opuchlizna?
Odpowiem tak jak odpowiedział mi mój chirurg. Opuchlizna schodzi długi czas, bo nawet i pół roku. Nie mowa tu o widocznej opuchliźnie, bo takiej już nie ma po miesiącu, ale tak naprawdę to cała twarz formuje nam się do roku po zabiegu, czyli ostateczny efekt widoczny jest dopiero po roku.

8. Czy miałam jakieś komplikacje po operacji, albo czy słyszałam o takich?
Nie, nie miałam żadnych komplikacji i nie słyszałam o takich, mimo, iż znam wiele przypadków i osób, po takim samym lub podobnym zabiegu do mojego.

9. Czy można normalnie jeść po zabiegu, a jeśli nie to po jakim czasie możemy jeść normalnie?
Oczywiście, że nie, bo nie ma takiej możliwości. Po zabiegu (ok. miesiąca) obowiązuje płynna i wysokobiałkowa dieta. Po miesiącu zaczynamy powoli jeść miękkie rzeczy i nadal płynne i wysokobiałkowe...po pewnym czasie sami już czujemy kiedy można zacząć normalnie gryźć myślę, że około 2-3 miesięcy po operacji, do tej pory należy uważać i jeść raczej rozdrobniony pokarm.

10. Czy jestem zadowolona z zabiegu?
Jasne, że tak. Świetne uczucie gdy patrzysz w lustro po zabiegu i widzisz te same zęby tylko w prawidłowym zgryzie i gdy w końcu można normalnie odgryźć kęs kanapki, który do tej pory musiałaś urywać. Jest wiele zalet tego zabiegu, chyba nawet mogę pokusić się o stwierdzenie, że same zalety. Najważniejsza według mnie to nowe pozytywne spojrzenie na siebie samą i pewność siebie, która wzrasta 3 - krotnie.

To tyle z pytań, które najczęściej mi zadajecie. Jeśli coś mi się przypomni dopiszę w kolejnym poście. Oczywiście jeśli macie wątpliwości i inne pytania to czekam na Wasze maile lub wiadomości, na gg.

.:Jeszcze miesiąc i będzie pełny rok po operacji:.

2008-06-30T09:00:00.001-07:00

Wesele IWesele IIPoprawiny I
Poprawiny II

Zamieszczam zdjęcia sprzed 2 tygodni, bo nie byłabym sobą.

.:Jeszcze 1,5 miesiąca i roczek od operacji:.

2008-06-17T09:00:00.000-07:00

Imprezka u Beaty: a z nami Ania i BartuśC.d.
ZOO i głaskana dupka żyrafy, aha no i ja jako żółw, tylko nie wiem czy błotny, czy lądowy...
Wrocław C.d.I c.d.I i c.d.

Po długim czasie nie pisania, obiecuję poprawę. Ja już po sesji, zaczynam wakacje, których praktycznie w tamtym roku nie miałam...musiałam iść na kompromis ze względu na operacje, ale nieeeeeeeeeeee, nie żałuję i wszystkich gorąco do niej zachęcam. Strasznie dużo osób ostatnio się do mnie odzywa w sprawie operacji, co bardzo mnie cieszy. Fajnie, odzywajcie się w dalszym ciągu, a ja postaram się Wam pomóc. Robiąc kolejny bilans pooperacyjny można wymienić:
- zero powikłań szczękowych
- zdrowie ok
- waga w końcu ustabilizowana;)
- miejmy nadzieje, że niedługo już będzie nawet koniec leczenia ortodontycznego, bo to wszystko jednak męczy nie tylko mnie, ale w dalszym ciągu kieszeń
Jak zwykle zamieszczam zdjęcia żebyście mogli porównać jak się wszystko zmienia z miesiąca na miesiąc...myślę, że w tej chwili to już ostateczne efekty. Zdjęcia z majówki - Wrocław, imprezy i wypadu do łódzkiego ZOO.

.:Pierwsza w tym roku rowerowa wycieczka z Marcienem:.

2008-03-09T09:00:00.000-07:00

Marcin na rowerku...i z językiem...tu też Marcin na rowerze...i tu...
Ja jadę rowerkiem...i wciąż jadę...A teraz buzi za ładną jazdę...
i jeszcze jedno...buzi - buzi (1)buzi - buzi (2)buzi - buzi (3)Wygibasy......skoki......no i posilanie, a później w drogę...:)

Troszkę zmieniłam rolę mojego bloga. Teraz zamieszczam opisy i zdjęcia z różnych wydarzeń w moim życiu. O progenii mogę Wam nadal opowiadać, więc dzwońcie, piszcie i mailujcie oczywiście Wam pomogę. Pewnie widzicie, że moje życie jak najbardziej się zmieniło po operacji, z czego bardzo się ciesze i Wam również tego życzę. Ale powracając do tematu dzisiejszego posta...tak, tak byliśmy na wycieczce rowerowej i było super. Polecam Wszystkim taki sposób wypoczynku, co prawda męczący, ale niesamowicie relaksujący. Zobaczcie zdjęcia i oceńcie sami, czy fajny wypad...

.:Co piątkowy przemarsz do SJO na j.angielski:.

2008-03-07T09:00:00.000-08:00

Ja (1)I Beata (2)
No i sesja ze znakami - Bartek (3)Przemarsz ciąg dalszy...
Cztery wspaniałe kominy, które regularnie zaczadzają studentów:)
Ja i Beata (1)
Ja i Beata (2)
Rzeźba na terenie Kampusu Politechniki, ładne z dziurami, ale co to jest nikt nie wie:) - ja i Bartek (3)

Tu się rozpoczyna nasza wędrówka - KSERO za jedyne 8 gr za A4 - przy moim wydziale

Tak też co piątek podążamy z naszego wydziału do Studium Języków Obcych, ale tylko tym razem uwieczniliśmy to na zdjęciach:) Ja, Beata i Bartek no i oczywiście piękna, łódzka, politechniczna architektura:)

.:Tulipany:.

2008-02-24T10:00:00.000-08:00

Tak na uwiecznienie chwili, zamieszczam zdjęcia pięknego bukietu tulipanów, które dostałam od brata z okazji urodzin. Ładne prawda?

.:Tak świetowaliśmy moje 22 urodziny:.

2008-02-24T09:00:00.000-08:00

-jak zwykle szczerzę się do aparatu
-podział obowiązków musi być, ja niosę talarze, Bartek niesie w tle pizzę, a zdjęcie oczywiście robi Beata
-po długich dyskusjach i namowach pizza w całości przypadła mnie;)
-a tu proszę Kasia w akcji, tak właśnie działam w miejscach publicznych z moja "płytką"
-podobnie jak i pizza, piwo także przypadło mnie;)
-o proszę koszulka sama mówi za siebie - "super girl!"
-Bartuś już po łyku piwa śpi...
-Beata i Bartek(1) - no i nie zapominajmy o Lechu to najważniejsza osoba tego wieczoru...
-Beata i Bartek(2)
-Ja i Bartuś(1)
-Ja i Bartuś(2) - "Kiss, kiss, bang, bang"

Tak właśnie świętowałam swoje 22 urodziny. Razem z Beata i Bartkiem - moimi najbliższymi przyjaciółmi z Włókna. Siedzieliśmy w Tawernie i popijaliśmy piwko z sokiem imbirowym - PYCHA!

.:18 luty - zdjęcie dolnego aparatu:.

2008-02-18T09:00:00.000-08:00

Dziś dokonał się "Sąd Ostateczny" nad moim aparatem. Zostałam pozbawiona jego dolnej części i wcale nie jest mi z tym źle, a wręcz przeciwnie, w końcu odzyskałam gładkość zębów. Przez cały okres noszenia aparatu, nie zdawałam sobie sprawy, jak to było czuć swoje ząbki:), to zabawne ale ten kto nigdy nie miał aparatu nie wie o czym mówię. Ta przyjemność kosztowała mnie 110zł zdjęcie aparatu i 300zł retajner (czyli dla wyjaśnienia to drucik na 6 zębów, mający na celu to, aby zęby po tak długim czasie ich dopieszczania i pielęgnacji, nie rozjechały się nam na 4 strony świata - zalecenie nr 1: retajner nosić ok. 2 lat). Kolejne wizyty już z samą płytką retencyjną, czyli ruchomym aparatem będą kosztowały mnie tylko 60 zł - zalecenie nr 2: płytka retencyjna w użytku ok 1 roku, ale im dłużej tym lepiej. Mimo wszystko jestem szczęśliwa, bo w końcu widzę od a do z mój zgryz. Muszę powiedzieć, że strasznie cieszę się z tego co wydarzyło się przez ostatnie pół roku...i jeśli ktokolwiek ma wątpliwości, to niech w tym momencie się ich pozbędzie, bo naprawdę warto;) Oczywiście zamieszczam zdjęcia z podróży do ortodonty;p

.:8-9 luty - Kazimierz Dolny:.

2008-02-15T09:00:00.000-08:00

Świetny wyjazd do Kazimierza Dolnego. Polecam każdemu kto tam nie był. Tani nocleg, jedzenie i picie - czego więcej chcieć? Może pięknej pogody, ale i bez niej można tam spędzić super chwile. Weekend w Kazimierzu moim zdaniem, w zupełności wystarczy, a to dlatego, że to mała miejscowość. Mimo wszystko znajduje się w niej cała masa miejsc do zwiedzania i przespacerowania nawet w zimę.

.:Pół roku po operacji:.

2008-02-01T09:00:00.002-08:00

* przed* po* z Marcinkiem;)

Dziś właśnie odwiedziłam zarówno mojego ulubionego chirurga jak i ortodontkę. W sumie jest to bardzo udany dzień pomijając jego pewne aspekty. Pierwsza dobra nowina to ta, że po operacji najwyraźniej wszystko jest w porządku teraz dopiero mam się pokazać w okolicach sierpnia, czyli dokładnie rok po operacji. Druga dobra nowiną jest to, że nie mam już górnego aparatu na zębach z czego strasznie się ciesze, bo w końcu czuje jak gładkie są moje zęby;) szkoda tylko, że musiałam za to tak słono zapłacić...ale raz się żyje. Zdjęcie dolnego aparatu już 18 lutego, więc niebawem pozbędę się metalowej konstrukcji do reszty.

Zamieszczam swoje zdjęcia tuż przed i tuż po zdjęciu aparatu.

.:Sylwester w rytmie boogie - lata 70':.

2008-01-01T09:00:00.000-08:00

Marcin i Ja
Dorota, Marcin i Ja
Justynka i Ja
My
Znów My
Kubuś, a w tle Marcin
Marcin i Ja
Kubuś i Dorotka
Ja i Dorotka
Ja, Maciuś i Dorotka
To cała ekipa sylwestrowa!

Tak oto właśnie witałam Nowy Rok.
Na Sylwestrze tematycznym u Justynki i Kubusia w Radzyniu Podlaskim. Zorganizowali go w klimacie lat 70-tych...bez przebrania nie było mowy o wstępie. Cała impreza bardzo udana możecie zazdrościć;), a co do przebrania oceńcie sami oto zdjęcia.

.:101 dni po operacji:.

2007-11-09T09:00:00.000-08:00

Ok, jestem po kolejnej konsultacji na Szaserów, wszystko jest w porządku i jak to nazwał dr Przybysz "miodzio" - jak zwykle musiałam poruszać trochę szczęka, pootwierać, pozamykać, poruszać na boki, w przód i w tył - to już standard, poza tym dostałam nowe zalecenia, a oto one:
- ćwiczyć szczękę, czyli to co wyżej;
- dostarczać bodźców, no właśnie egzotycznie brzmiące stwierdzenie, a co sie pod tym kryje: "piórko, ołówek i buzi buzi", to nie moje słowa, a wyżej wymienionego Pana;
- trzecie zalecenie to: "a może byś tak włosy zapuściła, bo czegoś mi tu brakuje", to rzekł z kolei mój stylista Przybysz;)

Dziś już tradycyjnie na konsultacji byłam z Ewcią u niej też wszystko ok, poza tym, jak to ona stwierdziła: "mam nadzieję, że to już ostatni mój przyjazd do Warszawy bo zaczyna mi brakować na bilety ze Słupska do Warszawy" i mimo jej oczekiwań niestety musi się tu jeszcze pokazać za 2 miesiące, czyli równe pół roku po operacji...

Dziś też byłam u ortodontki i zaczęła działać do końca z moimi niedociągnięciami, niestety zaczęły rozchodzić mi się dwie jedynki i prawie wszystkie pierścienie, ale to nic takiego strasznego i już przeciwdziałamy...w każdym razie jeszcze ze 3 miesiące i zdejmujemy aparat całkowicie...także na wiosnę będę mogła pokazać się w całej okazałości...a z czystej ciekawości, czy ktoś z Was wie ile kosztuje zdjęcie aparatu i jak to wygląda?!? - piszcie jak wiecie:)

Kolejna wizyta na Szaserów, jak już wspomniałam za 2 miesiące...a póki co zamieszczam kolejne zdjęcia, myślę, że wiele nie odbiegają od tych poprzednich, ale to już Wy możecie lepiej stwierdzić. Do kolejnego posta, mam nadzieję, że nastąpi to szybciej niż za każdym razem.

.:Jedenaście tygodni po operacji i studiów ciąg dalszy:.

2007-10-07T09:00:00.001-07:00

Studia, studia, studia i dlatego właśnie też, już tak dawno, nic tu nie dopisałam. Mam nadzieję, że teraz będę bardziej systematyczna. Moja ostatnia konsultacja na Szaserów odbyła się 21.09 - wszystko było w porządku podobno za pierwszym otworzeniem i zamknięciem buzi żuchwa poszła mi w prawo, ale podobno to kwestia mięśni, które jeszcze nie pracują równo, wszystko w każdym razie ma się unormować i powinno być w porządku... Następna wizyta odbędzie się około 9.11, chcę ją pogodzić z wizytą u ortodontki. Jestem bardzo ciekawa co Ona powie i czy rzuci ideę zdjęcia aparatu, czy jeszcze trochę go ponoszę, ach chciałabym już wiedzieć:)
Nadal jeszcze nie odzyskałam czucia w brodzie, nadal męczę się gdy odczuwam swędzenie, mam nadwrażliwość zębów i miejsc, z których wycinano mi kawałek kości żuchwy, to także ma prawo występować po takim zabiegu. Bardzo nieprzyjemnie myje się wtedy zęby, nawet dotknięcie twarzy razi w miejscach gdzie była wycinana kość, ale oczywiście jest to do zniesienia, po prostu od czasu do czasu uczucie dyskomfortu.
Moja masa ciała wzrosła, ale po ubraniach nie widzę różnicy...no ale zapobiegawczo zapisałam się na aerobik, żeby nie zapuścić się zanadto;p
Tradycyjnie już załączam zdjęcia, żebyście mogli porównać, z poprzednimi...i do następnej notatki;)

.:Sześć tygodni po operacji i uwolniona od drutów:.

2007-09-08T09:00:00.000-07:00

Godzina 6.00: tuż przed wyjściem do szpitala na ul. Szaserów...(profil)
Godzina 6.00: tuż przed wyjściem do szpitala na ul. Szaserów...(enface)
Ząbki przed rozdrutowaniem...
A tu już język na wolności, fajnie tak móc normalnie pooddychać i umyć zęby...
Śruby w szczęce, przed wykręceniem...Śruby w żuchwie, przed wykręceniem...Dzień wypisu i uśmiech, który tak ciężko było wykrzesać z całym rynsztunkiem w buzi...Ja i Ewcia tuż przed wyjściem ze szpitala...Śruba w całej okazałości, mówiłam, że nie dla osób o słabych nerwach.

W końcu piszę, muszę przyznać trochę się zaniedbałam i zapomniałam Was informować jak to dalej u mnie wygląda, pewnie to przez moją sesję poprawkową. Na nią też musiałam znaleźć chwilę wolnego czasu. Jestem już po zdemontowaniu wszystkich dziwnych rzeczy z mojej buzi, czuje się świetnie i w końcu można coś zjeść normalnego mimo, że nadal trzeba uważać z gryzieniem, a wręcz go unikać, ale niestety momentami się tak nie da, po prostu trzeba być ostrożnym, bo chwila nieuwagi i możemy nabawić się niezłych komplikacji.
Zalecenia dla mnie ze szpitala to:
-oczywiście jeszcze nadal dieta wysokobiałkowa ale już półpłynna;) heh;
-higiena jamy ustnej;
-ćwiczenia typu (zamknij, otwórz buzię i ziewaj jak najwięcej);
-unikanie gryzienia, bo nadal wszystko jest jeszcze świeże;
Ok, do rzeczy do szpitala poszłam 6.09 i tego samego dnia zdjęli mi druty moja misja do spełnienia na ten dzień to: szorowanie, pucowanie zębów z góry , z dołu z jednego i drugiego boku, wierzcie mi to nie takie łatwe, jeśli ponad miesiąc ma się buzię zadrutowaną, strasznie ciężko jest otworzyć ją i włożyć do niej szczoteczkę, choćby taką dla dzieci.. Drugiego dnia czyli 7.09 totalne szaleństwo i wykręcanie śrub:) Mimo, że brzmi to nie za ciekawie, nie boli to prawie w ogóle. Ja do bólu zaliczam ukłucie igłą podczas znieczulenia, ponieważ tego nie cierpię...i to chyba nie ja jedyna, poza tym wszystko w porządku i bezboleśnie, także proszę się nie bać. No i to chyba wszystko z moich przeżyć szpitalnych, teraz kolejna konsultacja 21.09 i już legalnie będę mogła gryźć miękkie rzeczy.
Uwaga! Moje pierwsze normalne jedzenie to jajecznica na masełku i z szynką ze szpitalnej stołówki - była wyśmienita. Następny dzień na obiad była lasagna, na szczęście nie trzeba było jej gryźć. Dopiero teraz wiem, jak wspaniale smakuje zwykła jajecznica:)
Oczywiście zamieszczam moje zdjęcia, jest na nich też Ewcia i śrubki przed rozstaniem, aha i jest też zdjęcie samej śruby, ale nie dla tych o słabych nerwach. Do następnej notatki pa:)

.:Trzydniowy wypad do Gdańska (31-2.08-09.2007):.

2007-09-03T09:00:00.002-07:00

Molo sopockie IMolo sopockie IIWspinaczka na wieżę gdańskiego ratusza. Wierzcie mi nawet nie myślałam, że mam tak kiepska kondycję...Ciąg dalszy...i dalszy...Jeść nie można, ale nikt nie powiedział, że nie można pić;)ZOO również w Gdańsku

A tu już Malbork. Moja kondycja przez ostatnie dni wcale się nie poprawiła, trzy godziny z przewodnikiem po całym muzeum: Zamku Wysokim, Zamku Niskim i Przedzamczu da mi się we znaki przez najbliższe dni:)
Troszkę z innej paczki, bo nie o progenii. Mimo, że człowiek zadrutowany odrobina wypoczynku i relaksu się należy, tym razem to Trójmiasto, ale w przeważającej części Gdańsk, aha i ostatniego dnia Malbork, trzeba przyznać, że męczące jest jego zwiedzanie. Było super mimo, że pogoda średnio nam sprzyjała. Ale nie narzekajmy grunt, że nie padało. Oczywiście było fajnie, ale ja zdecydowanie wolę Kraków i tamtejsze okolice:)

.:c.d zdjęć:.

2007-09-03T09:00:00.001-07:00

.:Cztery tygodnie po operacji:.

2007-08-28T09:00:00.000-07:00

Już cztery tygodnie po operacji i dzisiejsze statystyki:
- jeszcze mniej opuchlizny
- nowe druty, bo stare nie wytrzymały;)
- niestety trochę boli mnie prawa strona dolnej żuchwy
- stety 4kg mniej
- nadal brak dobrego jedzenia
Już za tydzień:
- brak śrub i drutów
- dobre jedzenie
- pewnie więcej ciałka, ale co tam:)
To kolejne moje zdjęcia, następne jeszcze przed zdemontowaniem, ale jeszcze następne już po, nie mogę sie doczekać:)

.:Trzy tygodnie po operacji:.

2007-08-21T09:00:00.000-07:00

Wczoraj byłam na konsultacji u doktora Przybysza...wszystko ok, dodał mi tylko albo aż trzy druciki żebym nie miała żadnych luzów pomiędzy szczękami. Nadal niestety nie mam czucia w brodzie i połowicznie w dolnej wardze...ale tak się dzieje i możliwe, że jeszcze długo tak będzie. Już 6 września mam rozbrojenie, także wcześniej niż sama się spodziewałam, z czego bardzo się cieszę. Bloga będę odświeżać średnio co tydzień, a dziś dodaje kolejne zdjęcia:)

.:Dwa tygodnie po operacji:.

2007-08-14T18:00:00.000-07:00

Minęły dwa tygodnie, a ja zmieniłam się na tyle, że śmiało mogę pochwalić się następnymi zdjęciami. Pochwalić to może duże słowo, w każdym razie nie mam już tylu siniaków i opuchlizny. Wszystko na razie idzie jak powinno, rodzice faszerują mnie domowymi zupkami i wynalazkami jedzeniowymi, żebym tylko za wiele nie schudła, ba teraz to nawet odrabiam to czego mi ubyło...Następną notatkę umieszczę za tydzień już po konsultacji na Szaserów, mam nadzieję, że do tego czasu będę wyglądała jeszcze lepiej...

.:Ostatni dzień w szpitalu:.

2007-08-06T09:00:00.000-07:00

To już ostatni dzień w szpitalu, a w zasadzie parę godzin. 8.30 jak co dzień obchód i decyzja, że wychodzimy, niestety tylko ja i Kasia, Ewa została jeden dzień dłużej. Otrzymałyśmy instrukcję, jak postępować gdyby coś się działo i teraz konsultacja dopiero za dwa tygodnie(ok 20.08.2007r), a tak właśnie wyglądamy na dzień dzisiejszy...

.:Dzień szósty:.

2007-08-05T09:00:00.000-07:00

no i tu w końcu już jakoś zaczęłam wyglądać, choć coraz bardziej widoczne były siniaki, sami zobaczcie i oceńcie...oczywiście Ewa też już niczego sobie, Kasi niestety z tego dnia nie mam, spryciula uciekała sprzed obiektywu.

.:Dzień piaty:.

2007-08-04T09:00:00.000-07:00

Wszystko wygląda póki co tak samo, w tym poście zamieszczam zdjęcia moich znajomych Ewci i Kasi, tak dla Waszego porównania:) Dziś rozkoszowałyśmy się pysznymi waniliowymi "szejkami"...jakby zobaczył nas któryś z lekarzy, oj biada nam!

.:Dzień czwarty:.

2007-08-03T09:00:00.000-07:00

Wszystko już idzie w dobrą stronę, teraz tylko dużo jeść, a raczej pić, dużo chodzić, okładać się "żelkami" - tak mówiliśmy na zimne okłady i utrzymywać bardzo dobrą higienę jamy ustnej.
Po pierwsze jedzenie, jasne jest, że dieta musi być wysokobiałkowa i płynna, bo nic w całości nie przejdzie. Owszem jest jedzonko w szpitalu, no ale jak ogólnie wiadomo, niekoniecznie do zjedzenia. Najczęściej jadłam jogurty, karotki, a na końcu z dziewczynami wymyślałyśmy zupki (np. gorące kubki) i zupki mleczne (np. kasza manna - PYSZOTA, podziękowania dla Cioci Ewy), my kusiłyśmy się także na "szejki", ale do tego potrzebny jest ochotnik, który je dostarczy, dzięki Marcinku:) wierzcie mi nie jest aż tak źle, choć nabiały już mi się przejadają. Ja z początku wszystko piłam przez słomkę, ale z czasem mogłam normalnie pić(po 2 dniach).
Po drugie picie, codziennie trzeba wypić minimum 2 litry wody w porywach do trzech.
Po trzecie chodzenie, na drugi dzień po operacji wskazane jest już zacząć chodzić, nie kazano mi przemierzać całego szpitala wzdłuż i wszerz , natomiast z godzinka przerywanego spaceru jak najbardziej wskazana, wtedy opuchlina schodzi z góry twarzy na jej dół i powoli wszystko się normuje.
Po czwarte to zimne okłady. One sprawiają, że twarz nie jest tak nabrzmiała i opuchnięta. Przez pierwsze 3-4 dni cały dzień regularnie je zmieniałam, gdyż twarz jest gorąca i potrzebuje ukojenia. Później już coraz mniej, w zależności od potrzeb.
W końcu po piąte higiena jamy ustnej. Ząbki czyszczę szczoteczką dla dzieci dlatego, że ma malutką główkę i mięciutkie włosie. Oczywiście używam normalnej pasty. Wewnątrz ząbki można czyścić jedynie językiem, a poza tym warto używać, także płynu do płukania jamy ustnej. Wiadomo z początku czynności te są trudne i trudno również jest się przemóc, bo usta są spuchnięte i wszystko boli, ale później idzie jak z płatka.
Trafiłam do sali gdzie oprócz mnie operacje miały dwie dziewczyny. Ja byłam pierwsza i odnosiłam wrażenie, że gdy tak na mnie patrzyły to miały chęć zrezygnować, ale w rezultacie wyglądały o wiele lepiej. Wszyscy przezywali nas chomikami, bo faktycznie jakieś podobieństwo jest. Gdyby nie one, ich świetne poczucie humoru, nie wspominałabym mojego pobytu w szpitalu tak dobrze. Wspierałyśmy się wszystkie we wszystkim. Poza tym świetny personel pielęgniarski, też dużo nam pomógł...

.:Dzień trzeci:.

2007-08-02T09:00:00.000-07:00

Dziś już wyglądałam lepiej, a czuć nadal czułam się bardzo dobrze. Wiadomo są chwile kiedy czujesz jak boli cię cała szczeka, ale nie warto siłować się z bólem i należy wtedy poprosić o środki przeciwbólowe. Strasznie lubiłam momenty jak ktoś przy mnie siedział, wtedy nie myśli się o tym wszystkim. Codziennie rano bywał u mnie brat, który robił mi te wspaniałe zdjęcia:) wyglądam na nich jak prawdziwa fotomodelka:) (szczerze zastanawiałam się czy w ogóle je publikować, bo nie jestem na nich do siebie podobna, ale myślę, że w tej chwili uroda to rzecz najmniej ważna, a zdjęcia pomogą Wam przygotować się na to jak możecie wyglądać, weźcie również pod uwagę to, że jestem jednym z gorszych przypadków - mówię tu o dużych obrzękach i licznych siniakach). Wspierała mnie cała rodzinka znajomi i mój chłopczyk, przepychali się godzinami, w których mają u mnie przebywać, no może troszkę przesadzam, ale bywali codziennie po parę godzin - strasznie chcę Wam podziękować za to i daje wielkiego buziaka:*

.:Dzień drugi:.

2007-08-01T09:00:00.004-07:00

Obudziłam sie rano i pierwsze co zauważyłam to: duża głowa w łazienkowym lustrze, ale co tam głowa, widziałam piękny zgryz, którego do tej pory nie miałam. Przed operacją wychodziłam z założenia, że to co najgorsze to właśnie ona, a później już z górki i faktycznie może i tak było, ale ja nadal z godziny na godzinę robiłam sie coraz bardziej spuchnięta. Moje znajome ze szpitalnej sali patrzyły z niedowierzaniem, że coś takiego może się dziać z ludzkim ciałem, a mój chłopak jak mnie zobaczył (miałam wrażenie, że sam nie wiedział czy uciekać czy może zostać). Wierzcie mi wszystko jest do przejścia, ja czułam się bardzo dobrze. Na drugi dzień już wstawałam z łóżka i kazano mi za razem dużo pić, chodzić i przykładać kompresy, wszystkie te zalecenia miały sprawić, że opuchlizna zacznie schodzić, jednak noc była najgorsza, nie mogłam spać co godzinę chodziłam po zimny kompres, a pielęgniarka, którą mijałam mówiła: "Kasiu tej opuchlizny z godziny na godzinę narasta Ci coraz więcej", ale to mnie nie podłamało, faktycznie już od następnego dnia zaczynało być lepiej...

.:Pierwszy dzień:.

2007-07-31T09:00:00.000-07:00

Godzina 9.00 idę na sale operacyjną. Fajny personel Kliniki Chirurgii Twarzowo-Szczękowej WAM w Warszawie wprowadził mnie w miły nastrój tuż przed narkozą, więc bardzo miło było się budzić. Po trzech godzinach wróciłam na sale i tu się zaczęło...Oczywiście zero bólu, natomiast niesamowita opuchlizna:) w życiu nie wyglądałam tak jak po operacji, głowa jak arbuz:) jak to nazwał doktor Przybysz: "takich ładnych siniaczków i obrzęków to już tu dawno nie widzieliśmy". Byłam atrakcją, bo faktycznie nawet moje koleżanki z pokoju wyglądały sto razy lepiej. Każdy ma różne predyspozycje, widać ja mam te gorsze:) Pierwsza noc po operacji jest bardzo ciężka chociażby dlatego, że twarz jest rozgrzana i obolała, trzeba stosować kompresy żelowe, aby ją stale ochładzać i zapobiegać opuchliźnie. U mnie głowa z godziny na godzinę robiła się coraz to większa, spójrzcie na zdjęcia tu wszystko widać...

10 godzin przed operacją

2007-07-30T20:00:00.000-07:00

...za godzinę zjem ostatnią kolacje przed jutrzejszą operacją. O dziwo na razie się nie boje, ale myślę, że jutro będzie to zdwojony strach, chwilę po przejściu przez próg szpitala. Jest jeszcze jedna możliwość: dziś już w ogóle nie zasnę i będę na tyle zmęczona, że jutrzejszy dzień nie zrobi na mnie najmniejszego wrażenia;p Już dziś zamieszczam tu zdjęcia sprzed operacji, w miarę możliwości będę wrzucać kolejne - miejmy nadzieję z każdego dnia mojej rekonwalescencji, także do następnej notatki już po operacji...